jan-tów

Jantów (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Janta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janciepojedyncza celownikmęski osobowy
Janciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jantapojedyncza mianownikmęski osobowy
Jantachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jantamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jantąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jantępojedyncza biernikmęski osobowy
Jantopojedyncza wołaczmęski osobowy
Jantommnoga celownikmęski osobowy
Jantowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jantowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jantówmnoga biernikmęski osobowy
Jantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jantymnoga biernikmęski zwierzęcy
Jantymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jantypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz