ja-nu-le-wi-czu

Janulewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Janulewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janulewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Janulewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Janulewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Janulewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Janulewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Janulewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Janulewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Janulewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Janulewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Janulewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Janulewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janulewiczommnoga celownikmęski osobowy
Janulewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Janulewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Janulewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Janulewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Janulewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Janulewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Janulewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz