ja-nu-ro

Januro (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Janura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janurapojedyncza mianownikmęski osobowy
Janurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Januramimnoga narzędnikmęski osobowy
Janurąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janurępojedyncza biernikmęski osobowy
Januropojedyncza wołaczmęski osobowy
Janurommnoga celownikmęski osobowy
Janurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Janurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Janurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Janurówmnoga biernikmęski osobowy
Janurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Janurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Janurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Janurypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Janurzepojedyncza celownikmęski osobowy
Janurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Januro (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Janura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janurmnoga dopełniaczżeński
Janurapojedyncza mianownikżeński
Janurachmnoga miejscownikżeński
Januramimnoga narzędnikżeński
Janurąpojedyncza narzędnikżeński
Janurępojedyncza biernikżeński
Januropojedyncza wołaczżeński
Janurommnoga celownikżeński
Janurymnoga mianownikżeński
Janurymnoga biernikżeński
Janurymnoga wołaczżeński
Janurypojedyncza dopełniaczżeński
Janurzepojedyncza celownikżeński
Janurzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz