jar-mar-czy-ki

Jarmarczyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Jarmarczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jarmarczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jarmarczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jarmarczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Jarmarczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jarmarczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jarmarczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jarmarczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Jarmarczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jarmarczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jarmarczykommnoga celownikmęski osobowy
Jarmarczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jarmarczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jarmarczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jarmarczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jarmarczykówmnoga biernikmęski osobowy
Jarmarczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jarmarczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz