ja-ro-to

Jaroto (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Jarota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jarociepojedyncza celownikżeński
Jarociepojedyncza miejscownikżeński
Jarotmnoga dopełniaczżeński
Jarotapojedyncza mianownikżeński
Jarotachmnoga miejscownikżeński
Jarotamimnoga narzędnikżeński
Jarotąpojedyncza narzędnikżeński
Jarotępojedyncza biernikżeński
Jarotopojedyncza wołaczżeński
Jarotommnoga celownikżeński
Jarotymnoga mianownikżeński
Jarotymnoga biernikżeński
Jarotymnoga wołaczżeński
Jarotypojedyncza dopełniaczżeński

Jaroto (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jarota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jarociepojedyncza celownikmęski osobowy
Jarociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jarotapojedyncza mianownikmęski osobowy
Jarotachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jarotamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jarotąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jarotępojedyncza biernikmęski osobowy
Jarotopojedyncza wołaczmęski osobowy
Jarotommnoga celownikmęski osobowy
Jarotowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jarotowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jarotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jarotówmnoga biernikmęski osobowy
Jarotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jarotymnoga biernikmęski zwierzęcy
Jarotymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jarotypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz