ja-roń

Jaroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jaroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jaroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jaroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Jaroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jaroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jaroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jaroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Jaroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jaroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jaroniommnoga celownikmęski osobowy
Jaroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jaroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jaroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jaroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jaroniówmnoga biernikmęski osobowy
Jaroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jaroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Jarońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Jaroń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Jaroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jarońpojedyncza mnoga mianownikżeński
Jarońpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Jarońpojedyncza mnoga celownikżeński
Jarońpojedyncza mnoga biernikżeński
Jarońpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Jarońpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Jarońpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz