je-cze-nie

Jeczenie (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Jeczeń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jeczeniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jeczeniapojedyncza biernikmęski osobowy
Jeczeniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jeczeniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jeczeniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jeczeniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Jeczeniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jeczeniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jeczeniommnoga celownikmęski osobowy
Jeczeniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jeczeniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jeczeniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jeczeniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jeczeniówmnoga biernikmęski osobowy
Jeczeniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jeczeniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Jeczeńpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz