jed-no-dwor-ca

jednodworca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: jednodworzec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jednodworcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
jednodworcapojedyncza biernikmęski osobowy
jednodworcachmnoga miejscownikmęski osobowy
jednodworcamimnoga narzędnikmęski osobowy
jednodworcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
jednodworcemnoga biernikmęski zwierzęcy
jednodworcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
jednodworcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
jednodworcommnoga celownikmęski osobowy
jednodworcowipojedyncza celownikmęski osobowy
jednodworcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
jednodworcówmnoga biernikmęski osobowy
jednodworcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
jednodworcupojedyncza wołaczmęski osobowy
jednodworcymnoga mianownikmęski osobowy
jednodworcymnoga wołaczmęski osobowy
jednodworczepojedyncza wołaczmęski osobowy
jednodworzecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz