jed-no-wier-ca

jednowierca (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: jednowierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jednowiercapojedyncza mianownikmęski osobowy
jednowiercachmnoga miejscownikmęski osobowy
jednowiercamimnoga narzędnikmęski osobowy
jednowiercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
jednowiercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
jednowiercemnoga biernikmęski zwierzęcy
jednowiercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
jednowiercępojedyncza biernikmęski osobowy
jednowiercopojedyncza wołaczmęski osobowy
jednowiercommnoga celownikmęski osobowy
jednowiercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
jednowiercówmnoga biernikmęski osobowy
jednowiercymnoga mianownikmęski osobowy
jednowiercymnoga wołaczmęski osobowy
jednowiercypojedyncza celownikmęski osobowy
jednowiercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
jednowiercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz