je-dy-nacz-ku

jedynaczku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: jedynaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jedynaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
jedynaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
jedynaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
jedynaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
jedynaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
jedynaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
jedynaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
jedynaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
jedynaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
jedynaczkommnoga celownikmęski osobowy
jedynaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
jedynaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
jedynaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
jedynaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
jedynaczkówmnoga biernikmęski osobowy
jedynaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
jedynaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz