jen-dy-ki

jendyki (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: jendyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jendykpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
jendykapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
jendykapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
jendykachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
jendykamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
jendykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
jendykimnoga biernikmęski zwierzęcy
jendykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
jendykiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
jendykommnoga celownikmęski zwierzęcy
jendykowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
jendykówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
jendykupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
jendykupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz