ju-dy-kat

judykat (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: judykat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
judykaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
judykaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
judykatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
judykatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
judykatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
judykatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
judykatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
judykatommnoga celownikmęski rzeczowy
judykatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
judykatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
judykatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
judykatymnoga mianownikmęski rzeczowy
judykatymnoga biernikmęski rzeczowy
judykatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz