ju-dy-ka-tu-ry

judykatury (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: judykatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
judykaturmnoga dopełniaczżeński
judykaturapojedyncza mianownikżeński
judykaturachmnoga miejscownikżeński
judykaturamimnoga narzędnikżeński
judykaturąpojedyncza narzędnikżeński
judykaturępojedyncza biernikżeński
judykaturopojedyncza wołaczżeński
judykaturommnoga celownikżeński
judykaturymnoga mianownikżeński
judykaturymnoga biernikżeński
judykaturymnoga wołaczżeński
judykaturypojedyncza dopełniaczżeński
judykaturzepojedyncza celownikżeński
judykaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz