ju-ma-czom

jumaczom (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;środ.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: jumacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
jumaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
jumaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
jumaczapojedyncza biernikmęski osobowy
jumaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
jumaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
jumaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
jumaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
jumaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
jumaczemnoga mianownikmęski osobowy
jumaczemnoga wołaczmęski osobowy
jumaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
jumaczommnoga celownikmęski osobowy
jumaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
jumaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
jumaczówmnoga biernikmęski osobowy
jumaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
jumaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
jumaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
jumaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz