jun-kiert

Junkiert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Junkiert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Junkierciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Junkierciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Junkiertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Junkiertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Junkiertapojedyncza biernikmęski osobowy
Junkiertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Junkiertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Junkiertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Junkiertommnoga celownikmęski osobowy
Junkiertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Junkiertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Junkiertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Junkiertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Junkiertówmnoga biernikmęski osobowy
Junkiertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Junkiertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Junkiertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Junkiert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Junkiert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Junkiertpojedyncza mnoga mianownikżeński
Junkiertpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Junkiertpojedyncza mnoga celownikżeński
Junkiertpojedyncza mnoga biernikżeński
Junkiertpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Junkiertpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Junkiertpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz