jun-kier-tom

Junkiertom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Junkiert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Junkierciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Junkierciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Junkiertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Junkiertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Junkiertapojedyncza biernikmęski osobowy
Junkiertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Junkiertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Junkiertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Junkiertommnoga celownikmęski osobowy
Junkiertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Junkiertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Junkiertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Junkiertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Junkiertówmnoga biernikmęski osobowy
Junkiertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Junkiertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Junkiertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz