ju-ra-le-wi-cze

Juralewicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Juralewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Juralewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Juralewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Juralewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Juralewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Juralewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Juralewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Juralewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Juralewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Juralewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Juralewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Juralewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Juralewiczommnoga celownikmęski osobowy
Juralewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Juralewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Juralewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Juralewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Juralewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Juralewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Juralewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz