jur-guć

Jurguć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jurguć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jurguciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jurguciapojedyncza biernikmęski osobowy
Jurguciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jurguciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jurguciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jurguciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Jurguciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jurguciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jurguciommnoga celownikmęski osobowy
Jurguciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jurguciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jurguciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jurguciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jurguciówmnoga biernikmęski osobowy
Jurguciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jurguciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Jurgućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Jurguć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Jurguć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jurgućpojedyncza mnoga mianownikżeński
Jurgućpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Jurgućpojedyncza mnoga celownikżeński
Jurgućpojedyncza mnoga biernikżeński
Jurgućpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Jurgućpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Jurgućpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz