jur-kun

Jurkun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jurkun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jurkunpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jurkunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jurkunapojedyncza biernikmęski osobowy
Jurkunachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jurkunamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jurkunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jurkuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jurkuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Jurkunommnoga celownikmęski osobowy
Jurkunowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jurkunowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jurkunowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jurkunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jurkunówmnoga biernikmęski osobowy
Jurkunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jurkunymnoga biernikmęski zwierzęcy
Jurkunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Jurkun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Jurkun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jurkunpojedyncza mnoga mianownikżeński
Jurkunpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Jurkunpojedyncza mnoga celownikżeński
Jurkunpojedyncza mnoga biernikżeński
Jurkunpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Jurkunpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Jurkunpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz