ju-row-czy-ki

Jurowczyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Jurowczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jurowczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jurowczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jurowczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Jurowczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jurowczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jurowczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jurowczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Jurowczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jurowczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jurowczykommnoga celownikmęski osobowy
Jurowczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jurowczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jurowczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jurowczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jurowczykówmnoga biernikmęski osobowy
Jurowczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jurowczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz