ju-stun-ku

justunku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: justunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
justunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
justunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
justunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
justunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
justunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
justunkimnoga biernikmęski rzeczowy
justunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
justunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
justunkommnoga celownikmęski rzeczowy
justunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
justunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
justunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
justunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
justunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz