języ-kow-ca

językowca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: językowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
językowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
językowcapojedyncza biernikmęski osobowy
językowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
językowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
językowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
językowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
językowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
językowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
językowcommnoga celownikmęski osobowy
językowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
językowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
językowcówmnoga biernikmęski osobowy
językowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
językowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
językowcymnoga mianownikmęski osobowy
językowcymnoga wołaczmęski osobowy
językowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
językowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz