ka-bi-ne-cik

kabinecik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kabinecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kabinecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kabinecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kabinecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kabinecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kabinecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kabinecikimnoga biernikmęski rzeczowy
kabinecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kabinecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kabinecikommnoga celownikmęski rzeczowy
kabinecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kabinecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kabinecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kabinecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kabinecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz