ka-bi-ne-tu

kabinetu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kabinet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kabineciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kabineciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kabinetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kabinetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kabinetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kabinetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kabinetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kabinetommnoga celownikmęski rzeczowy
kabinetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kabinetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kabinetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kabinetymnoga mianownikmęski rzeczowy
kabinetymnoga biernikmęski rzeczowy
kabinetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz