ka-de-ci-ki

kadeciki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kadecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kadecikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kadecikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kadecikapojedyncza biernikmęski osobowy
kadecikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kadecikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kadecikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kadecikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kadecikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kadecikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kadecikommnoga celownikmęski osobowy
kadecikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kadecikowiemnoga mianownikmęski osobowy
kadecikowiemnoga wołaczmęski osobowy
kadecikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kadecikówmnoga biernikmęski osobowy
kadecikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kadecikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz