ka-den-cyj

kadencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kadencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kadencjapojedyncza mianownikżeński
kadencjachmnoga miejscownikżeński
kadencjamimnoga narzędnikżeński
kadencjąpojedyncza narzędnikżeński
kadencjemnoga mianownikżeński
kadencjemnoga biernikżeński
kadencjemnoga wołaczżeński
kadencjępojedyncza biernikżeński
kadencjipojedyncza celownikżeński
kadencjipojedyncza miejscownikżeński
kadencjipojedyncza dopełniaczżeński
kadencjopojedyncza wołaczżeński
kadencjommnoga celownikżeński
kadencjimnoga dopełniaczżeński
kadencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz