ka-je-ci-kom

kajecikom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kajecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kajecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kajecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kajecikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kajecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kajecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kajecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kajecikimnoga biernikmęski rzeczowy
kajecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kajecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kajecikommnoga celownikmęski rzeczowy
kajecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kajecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kajecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kajecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kajecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz