kaj-stu-rze

Kajsturze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kajstura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kajsturapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kajsturachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kajsturamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kajsturąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kajsturępojedyncza biernikmęski osobowy
Kajsturopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kajsturommnoga celownikmęski osobowy
Kajsturowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kajsturowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kajsturówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kajsturówmnoga biernikmęski osobowy
Kajsturymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kajsturymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kajsturymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kajsturypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kajsturzepojedyncza celownikmęski osobowy
Kajsturzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Kajsturze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kajstura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kajsturmnoga dopełniaczżeński
Kajsturapojedyncza mianownikżeński
Kajsturachmnoga miejscownikżeński
Kajsturamimnoga narzędnikżeński
Kajsturąpojedyncza narzędnikżeński
Kajsturępojedyncza biernikżeński
Kajsturopojedyncza wołaczżeński
Kajsturommnoga celownikżeński
Kajsturymnoga mianownikżeński
Kajsturymnoga biernikżeński
Kajsturymnoga wołaczżeński
Kajsturypojedyncza dopełniaczżeński
Kajsturzepojedyncza celownikżeński
Kajsturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz