kal-ku-le

kalkule (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kalkuł

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kalkulepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kalkulepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kalkułpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kalkułpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kalkułachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kalkułamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kalkułempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kalkułommnoga celownikmęski rzeczowy
kalkułowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kalkułówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kalkułupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kalkułymnoga mianownikmęski rzeczowy
kalkułymnoga biernikmęski rzeczowy
kalkułymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz