ka-lu-me-tem

kalumetem (nazwa pospolita) rzeczownik etnolog.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kalumet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kalumeciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kalumeciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kalumetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kalumetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kalumetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kalumetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kalumetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kalumetommnoga celownikmęski rzeczowy
kalumetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kalumetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kalumetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kalumetymnoga mianownikmęski rzeczowy
kalumetymnoga biernikmęski rzeczowy
kalumetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz