ka-lum-nia-to-ra-mi

kalumniatorami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kalumniator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kalumniatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kalumniatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kalumniatorapojedyncza biernikmęski osobowy
kalumniatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kalumniatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kalumniatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kalumniatorommnoga celownikmęski osobowy
kalumniatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kalumniatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kalumniatorówmnoga biernikmęski osobowy
kalumniatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kalumniatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kalumniatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kalumniatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kalumniatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kalumniatorzymnoga mianownikmęski osobowy
kalumniatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz