ka-mie-nicz-ni-ka-mi

kamienicznikami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kamienicznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kamienicznicymnoga mianownikmęski osobowy
kamienicznicymnoga wołaczmęski osobowy
kamienicznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kamienicznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kamienicznikapojedyncza biernikmęski osobowy
kamienicznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kamienicznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kamienicznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kamienicznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kamienicznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kamienicznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kamienicznikommnoga celownikmęski osobowy
kamienicznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kamienicznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kamienicznikówmnoga biernikmęski osobowy
kamienicznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kamienicznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz