kan-ce-la-rzy-stom

kancelarzystom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kancelarzysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kancelarzystapojedyncza mianownikmęski osobowy
kancelarzystachmnoga miejscownikmęski osobowy
kancelarzystamimnoga narzędnikmęski osobowy
kancelarzystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
kancelarzystępojedyncza biernikmęski osobowy
kancelarzystopojedyncza wołaczmęski osobowy
kancelarzystommnoga celownikmęski osobowy
kancelarzystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kancelarzystówmnoga biernikmęski osobowy
kancelarzystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kancelarzystymnoga biernikmęski zwierzęcy
kancelarzystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kancelarzystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kancelarzyścimnoga mianownikmęski osobowy
kancelarzyścimnoga wołaczmęski osobowy
kancelarzyściepojedyncza celownikmęski osobowy
kancelarzyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz