kan-cik

kancik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kancik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kancikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kancikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kancikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kancikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kancikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kancikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kancikimnoga biernikmęski rzeczowy
kancikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kancikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kancikommnoga celownikmęski rzeczowy
kancikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kancikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kancikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kancikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz