ka-no-ni-kiem

kanonikiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kanonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kanonicymnoga mianownikmęski osobowy
kanonicymnoga wołaczmęski osobowy
kanonikpojedyncza mianownikmęski osobowy
kanonikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kanonikapojedyncza biernikmęski osobowy
kanonikachmnoga miejscownikmęski osobowy
kanonikamimnoga narzędnikmęski osobowy
kanonikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
kanonikimnoga biernikmęski zwierzęcy
kanonikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
kanonikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kanonikommnoga celownikmęski osobowy
kanonikowipojedyncza celownikmęski osobowy
kanonikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kanonikówmnoga biernikmęski osobowy
kanonikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kanonikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz