kant-ki

Kantki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kantek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kantekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kantkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kantkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kantkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kantkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kantkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kantkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kantkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kantkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kantkommnoga celownikmęski osobowy
Kantkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kantkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kantkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kantkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kantkówmnoga biernikmęski osobowy
Kantkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kantkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz