kan-tor-czy-ka-mi

Kantorczykami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kantorczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kantorczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kantorczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kantorczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Kantorczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kantorczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kantorczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kantorczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kantorczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kantorczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kantorczykommnoga celownikmęski osobowy
Kantorczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kantorczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kantorczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kantorczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kantorczykówmnoga biernikmęski osobowy
Kantorczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kantorczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz