kan-to-rzy-sta

kantorzysta (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kantorzysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kantorzystapojedyncza mianownikmęski osobowy
kantorzystachmnoga miejscownikmęski osobowy
kantorzystamimnoga narzędnikmęski osobowy
kantorzystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
kantorzystępojedyncza biernikmęski osobowy
kantorzystopojedyncza wołaczmęski osobowy
kantorzystommnoga celownikmęski osobowy
kantorzystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kantorzystówmnoga biernikmęski osobowy
kantorzystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kantorzystymnoga biernikmęski zwierzęcy
kantorzystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kantorzystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kantorzyścimnoga mianownikmęski osobowy
kantorzyścimnoga wołaczmęski osobowy
kantorzyściepojedyncza celownikmęski osobowy
kantorzyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz