kan-ty-zmu

kantyzmu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kantyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kantyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kantyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kantyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kantyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kantyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kantyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kantyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kantyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
kantyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kantyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kantyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kantyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
kantyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
kantyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz