ka-ra-bi-nie-ry

karabiniery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: karabinier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karabinierpojedyncza mianownikmęski osobowy
karabinierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
karabinierapojedyncza biernikmęski osobowy
karabinierachmnoga miejscownikmęski osobowy
karabinieramimnoga narzędnikmęski osobowy
karabinierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
karabinierommnoga celownikmęski osobowy
karabinierowipojedyncza celownikmęski osobowy
karabinierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
karabinierówmnoga biernikmęski osobowy
karabinierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
karabinierymnoga biernikmęski zwierzęcy
karabinierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
karabinierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
karabinierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
karabinierzymnoga mianownikmęski osobowy
karabinierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz