ka-ra-bo-nie

karabonie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karabon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karabonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karabonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karabonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karabonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karabonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karaboniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karaboniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
karabonommnoga celownikmęski rzeczowy
karabonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karabonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karabonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karabonymnoga mianownikmęski rzeczowy
karabonymnoga biernikmęski rzeczowy
karabonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz