ka-ra-it-ce

karaitce (nazwa pospolita) rzeczownik rel.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: karaitka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karaitcepojedyncza celownikżeński
karaitcepojedyncza miejscownikżeński
karaitekmnoga dopełniaczżeński
karaitkapojedyncza mianownikżeński
karaitkachmnoga miejscownikżeński
karaitkamimnoga narzędnikżeński
karaitkąpojedyncza narzędnikżeński
karaitkępojedyncza biernikżeński
karaitkimnoga mianownikżeński
karaitkimnoga biernikżeński
karaitkimnoga wołaczżeński
karaitkipojedyncza dopełniaczżeński
karaitkopojedyncza wołaczżeński
karaitkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz