ka-ra-ka-le

karakale (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: karakal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karakalpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
karakalapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
karakalapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
karakalachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
karakalamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
karakalemnoga mianownikmęski zwierzęcy
karakalemnoga biernikmęski zwierzęcy
karakalemnoga wołaczmęski zwierzęcy
karakalempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
karakalimnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
karakalommnoga celownikmęski zwierzęcy
karakalowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
karakalówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
karakalupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
karakalupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz