ka-ra-ko-ny

karakony (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: karakon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karakonpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
karakonapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
karakonapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
karakonachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
karakonamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
karakonempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
karakoniepojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
karakoniepojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
karakonommnoga celownikmęski zwierzęcy
karakonowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
karakonówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
karakonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
karakonymnoga biernikmęski zwierzęcy
karakonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz