ka-ram-bo-lem

karambolem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karambol

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karambolpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karambolpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karambolapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karambolachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karambolamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karambolemnoga mianownikmęski rzeczowy
karambolemnoga biernikmęski rzeczowy
karambolemnoga wołaczmęski rzeczowy
karambolempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karambolimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karambolommnoga celownikmęski rzeczowy
karambolowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karambolupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karambolupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karambolupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz