ka-ra-pak-su

karapaksu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karapaks

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karapakspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karapakspojedyncza biernikmęski rzeczowy
karapaksachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karapaksamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karapaksempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karapaksiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karapaksiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
karapaksommnoga celownikmęski rzeczowy
karapaksowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karapaksówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karapaksupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karapaksymnoga mianownikmęski rzeczowy
karapaksymnoga biernikmęski rzeczowy
karapaksymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz