ka-ra-te-ko

karateko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: karateka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karatecepojedyncza celownikmęski osobowy
karatecepojedyncza miejscownikmęski osobowy
karatecymnoga mianownikmęski osobowy
karatecymnoga wołaczmęski osobowy
karatekapojedyncza mianownikmęski osobowy
karatekachmnoga miejscownikmęski osobowy
karatekamimnoga narzędnikmęski osobowy
karatekąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
karatekępojedyncza biernikmęski osobowy
karatekimnoga mianownikmęski zwierzęcy
karatekimnoga biernikmęski zwierzęcy
karatekimnoga wołaczmęski zwierzęcy
karatekipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
karatekopojedyncza wołaczmęski osobowy
karatekommnoga celownikmęski osobowy
karatekówmnoga dopełniaczmęski osobowy
karatekówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz