kar-bid-ku

karbidku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karbidek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karbidekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karbidekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karbidkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karbidkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karbidkimnoga mianownikmęski rzeczowy
karbidkimnoga biernikmęski rzeczowy
karbidkimnoga wołaczmęski rzeczowy
karbidkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karbidkommnoga celownikmęski rzeczowy
karbidkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karbidkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karbidkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karbidkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karbidkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz