kar-bo-na-rem

karbonarem (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: karbonar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karbonarpojedyncza mianownikmęski osobowy
karbonarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
karbonarapojedyncza biernikmęski osobowy
karbonarachmnoga miejscownikmęski osobowy
karbonaramimnoga narzędnikmęski osobowy
karbonarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
karbonarommnoga celownikmęski osobowy
karbonarowipojedyncza celownikmęski osobowy
karbonarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
karbonarówmnoga biernikmęski osobowy
karbonarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
karbonarymnoga biernikmęski zwierzęcy
karbonarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
karbonarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
karbonarzepojedyncza wołaczmęski osobowy
karbonarzymnoga mianownikmęski osobowy
karbonarzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz