kar-bon-ka-mi

karbonkami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: karbonka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karboncepojedyncza celownikżeński
karboncepojedyncza miejscownikżeński
karbonekmnoga dopełniaczżeński
karbonkapojedyncza mianownikżeński
karbonkachmnoga miejscownikżeński
karbonkamimnoga narzędnikżeński
karbonkąpojedyncza narzędnikżeński
karbonkępojedyncza biernikżeński
karbonkimnoga mianownikżeński
karbonkimnoga biernikżeński
karbonkimnoga wołaczżeński
karbonkipojedyncza dopełniaczżeński
karbonkopojedyncza wołaczżeński
karbonkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz